Γυρισα πισω στα παλια. Στην ζωη που ηθελα να αποφυγω, σε πραγματα που για μενα δεν εχουν σημασια. Δεν θελω αυτη τη σχολη, δεν θελω αυτες τις "προοπτικες" και αυτο το μελλον. Καθομαι και κλαιω, γιατι η ψυχη μου λεει "παλι τα ιδια ρε συ?" Το καλοκαιρι ζουσα συνεχεια με εναν φοβο. Ηταν μαζι μου επιτελους, αλλα ηξερα οτι καθε στιγμη που ειμασταν μαζι, θα ηταν προσωρινη. Και σιγουρα, το ηξερε κ'αυτος. Γ'αυτο η αγαπη εμεινα στα μισα, και ο ερωτας γ'αυτον δεν ηταν αρκετος. Ηξερε κατα βαθος οτι θα διαλεγα παλι το σωστο για τους αλλους, και θα τον αφηνα πισω, για αλλη μια φορα. Ενα βραδυ, οταν το σπιτι ηταν γεματο απο τους φιλους μας, και ολοι πια ειχαν αποκοιμηθει, με πηρε αγγαλια και μ'αφησε να κλαψω και να του πω ολα οσα με τυραννουσαν. Και το ενιωσε...ενιωσε οτι του ελεγα αντιο, αν και ειχαμε ακομα ενα μηνα να το ζησουμε μαζι. Οταν εφυγα, μου ειπε πως δεν γινεται αλλο. Μετα απο ενα χρονο αναμονης, ολα τελιωσαν γιατι εγω δεν μπορεσα να ειμαι αληθινη στον εαυτο μου. Ουτε σ'αυτον. Τα λογια ειναι ανουσια, οπως και καμια φορα η αγαπη, αμα δεν βαλεις τα δυνατα σου να την επιλεξεις.
Και τωρα, που καθομαι και τον σκεφτομαι, και ξυπναω καθε πρωι θελωντας να γυρισω στον υπνο και στα ονειρα που ειμαστε μαζι, δεν καταλαβαινω γιατι το εκανα αυτο σ'εκεινον, αλλα πιο πολυ σε μενα. Μπορεις να γυρισεις σε κατι οταν το γυαλι εχει ραγισει?
Δεν νομιζω. Αλλα ποτε επιτελους θα μαθω να διαλεγω αυτα που πραγματικα θελω? Οπως λεει και το τραγουδι, στα μιο μεγαλα θελω κανω πισω...Και τι μπορω να κανω απο δω και περα, για να βρω παλι τον εαυτο μου? Αυτο ψαχνω, και η λυση δεν εμφανιζεται.
ωωω :( σκατά. Μπορείς να γυρίσεις σε κάτι όταν το γυαλί έχει ραγίσει. Το ξέρω γιατί το έκανα. Γιατί όσα διαβάζεις στο μπλογκ μου, είναι η συνέχεια ενός γυαλιού που είχε ραγίσει, σπάσει, ποδοπατηθεί, αλλά που εκείνος που το έσπασε, έσκυψε και μάζεψε τα κομμάτια με αγάπη. Το αν το βάζο θα ξαναπέσει η όχι, δεν το ξέρουμε. Δεν υπάρχει βεβαιότητα. Αλλά πόσο νομίζεις ότι θα μπορείς να ζήσεις μέσα στη θλίψη μετανιώνοντας για τις επιλογές σου; Πρέπει, αφού πάρεις το χρόνο που χρειάζεσαι για να ηρεμήσεις, να αποφασίσεις αν θέλεις να κάνεις μια νέα αρχή στη ζωή σου, ή αν θέλεις να ψάξεις για εκείνα τα κομματάκια του γυαλιού. Την καληνύχτα μου, καλώς σε βρήκα και ευχές να πάνε όλα καλά.
ReplyDeleteΣε ευχαριστω πολυ! Εχεις δικιο παντος, η αληθεια ειναι πως πρεπει να θελουν και οι 2, alongside everything else. Για να μπορεσω να τον αντιμετωπισω, να ειμαι δυνατη και να του δειξω οτι η κοπελα που ερωτευτηκε--η κοπελα που ημουν δηλαδη, και σιγουρα καπου βαθια που ειμαι ακομη--αντεχει να μαζεψει τα κομματακια και να κανει μια καινουργια αρχη, να παλεψει γ'αυτα που θελει. Maybe μ'αυτον να ειναι αργα, ισως ομως κ οχι. Μεχρι να βρω την δυναμη να τον κοιταξω παλι στα ματια, και ας εχει τελιωσει γ'αυτον ομως, I think I need to avoid him...for both of us.
ReplyDeleteΔύσκολα όλα αυτά που περιγράφεις. Αν τέλειωσε άστο, βάλτο πίσω σου, αν νιώθεις ότι αξίζει μια προσπάθεια ακόμη, καντο. ΕΣΥ πρεπει να παρεις την τελική απόφαση, μην αφήνεις άλλους να σε επηρεάζουν, δεν βλέπουν μέσα σου να ξέρουν ποια είσαι ή τι νιώθεις.
ReplyDeleteπολύ αληθινό κείμενο.. και δύσκολα όσα περιγράφεις...
ReplyDeleteσε βλέπω όμως πολύ σίγουρη και η αποφάση είναι μόνο δική σ... αν πιστεύεις οτι αξίζει, ξαναπροσπάθησε και το γυαλί ίσως ξανακολλήσει.. :)
καλώς σε βρήκαα^
Σ'ευχαριστω πολυ Δαναη...εχω σκοπο σιγουρα καποια στιγμη να ξαναπροσπαθησω, αλλα φοβαμαι μην τα πιεσω πολυ τα πραγματα και τα καταστρεψω ολοτελα...Μακαρι να ηξερα βεβαια η καταλληλη στιγμη αμα θα ερθει ποτε, η αμα τον εχασα για παντα...
ReplyDelete"Τα λογια ειναι ανουσια, οπως και καμια φορα η αγαπη, αμα δεν βαλεις τα δυνατα σου να την επιλεξεις."... πόσο αληθινό..
ReplyDeleteόμορφο κείμενο αν και δύσκολα τα όσα περιγράφεις...
εγώ θα πω κάτι γνωστό.. μα που ισχύει.. ακόμη κι αν ραγίσει το γυαλί ξανακολλάει... απλα είναι εκεινες οι ρωγμές που πάντα θα "πονάνε"... ό,τι κι αν γίνει, εύχομαι η αποφαση να ναι δική σου :)