Tuesday, December 20, 2011
When the going gets tough...
Ποτε χανεσαι, και ποτε ξαναβρισκεις τον εαυτο σου? Εχεις οντως χαθει, η αφηνεις ολα τα γεγονοντα της ζωης να σε περικυκλωσουν σα τυφωνα? Αυτα τα πραγματα τα σκεφτομουν πολυ αυτες τις μερες οταν προσπαθουσα να διαβασω, και συνεχεια μου ερχοταν στο νου ο Φ. Εμαθα μεσ'την εξεταστικη οτι τελικα βρηκε αλλη. Εκει που μου ελεγε να παω Ελλαδα να βρεθουμε, εξαφανιστηκε, και το ενιωσα οτι κατι αλλαξε παλι. Γιατι δεν λεμε ποτε την αληθεια σ'αυτους που θα πρεπε να ξερουν? Τι φοβομαστε? Να μην πληγωθουν οι αλλοι, η μηπως εμεις οι ιδιοι? Ισως δεν θα το αντεχα αμα μου το ελεγα ο ιδιος, αλλα δεν αξιζε να μου το πει, να μην εμφανιστω και μεινω μαλακας?
Πλανταξα στο κλαμα, αλλα σημερα, που ειμαι επιτελους free (τελιωσα το πρωτο εξαμηνο της νομικης...finally!!!) , και εχω τον χρονο να το αναλυσω λιγο στο μυαλο μου, καταλαβαινω οτι παλι λαθος το χειριζομαι το θεμα. Αυτος προφανος αποφασισε to move on...καιρος λοιπον να το κανω κ'εγω. Πηγα σε ενα παρτι χθες με τα παιδια απ'την σχολη...Και ολο το βραδυ παιζοταν ενα περιεργο flirt-παιχνιδι με ενα παιδι που απ'την αρχη μου ψιλοαρεσε...Και θυμηθηκα ποσο ωραια ειναι αυτα, οτι πρεπει επιτελους να ξαναζησω λιγο, να αφησω πισω ολο τον πονο και να καταλαβω οτι η ζωη μου, τουλαχιστον για τα επομενα τρια χρονια, ειναι εδω. Και πρεπει να περασω και λιγο καλα. Φευγω για λονδινο σε λιγες μερες, και θελω να ειμαι χαρουμενη γ'αυτο, οχι να στεναχωριεμαι που δεν θα παω Ελλαδα να δω τον Φ. Το αξιζει και ο Α λιγο αυτο. Και, στο κατω κατω, κ εγω το αξιζω. Γιατι οχι δηλαδη?
Θελω να παω για ψωνια, να βγω με τις φιλες μου που εχουν να με δουν πολυυυ καιρο εξ'αιτιας του διαβασματος, και να χαμογελασω λιγο. Πολλα ζηταω? Δεν νομιζω. Ο χρονος περναει, και μας αφηνει πισω. Κ εμεις, αμα δεν τον κυνηγησουμε λιγο, κινδυνευουμε να αφησουμε τα καλυτερα χρονια να περασουν σαν αερας...Οσο ειμαι ακομη φοιτητρια, πρεπει να σκεφτομαι οτι I have so much time to live and do stupid things, to have a good time, and to learn to love myself and search for the small things that make me happy. Αλλιως, τι διαφορα απ'το τωρα, και οταν εχω ευθυνες, δουλειες, υποχρεωσεις?
Ηρθαν και οι γιορτες, και η ΝΥ ειναι ομορφη αυτο τον καιρο. Κοσμος παντου, στολισμενα μαγαζια, τουριστες, φωνες, καλη διαθεση...Πρεπει να το εκμεταλευτω αυτο. Σιγουρα πολλοι θα θελαν να ταν εδω να τα δουν ολα αυτα, και εγω τα αγνοω επειδη μισω αυτη την πολη. Βλακεια μου. Ποιος ξερει που θα βρεθω σε λιγα χρονια? Και τι θα θυμαμαι απ'ολα αυτα?
Καιρος να παρω λιγο αερα, και να ηρεμησω. Δικιο δεν εχω?
Subscribe to:
Posts (Atom)
